nusr-halifet-70-575-png8

Hilafet Devleti Anayasası Android apps olarak

Ekonomi Sistemi

Madde 169: Devlet Bankası ve muameleleri.

Hilafet Devleti, Anayasa, Madde 169: Bankaların açılması kesinlikle yasaklanır ve  devletin bankasından başka bir banka olamaz. Bu banka  da faizle muamelede bulunamaz ve Beyt-il Mâl’ın  dairelerinden bir daire olur. Şeri hükümlere göre kredi  verip mali ve finanssal işlemleri kolaylaştırır.

  Bankanın en bariz işleri şu üçüdür:

  Tahvil ve kredi gibi faiz işlemleri, çekler gibi dönüşüm  işlemleri ve emanet işlemleri.

 Dönüşüm ve tahvil işlemlerine gelince; bunlar şeran  caizdir. Bunların delili, havale ve emanetle ilgili delillerdir.  Dolayısıyla bir Müslümanın dönüşüm, emanet ve değişim  işlemleri gibi şeran caiz olan tüm benzeri işlemlerle iştigal  edecek bir banka açması caizdir. Bu durumda bu tür bir  banka açmak haram olmaz. Haram olan sadece faizle işlem  yapan bankadır. Ancak bu işlemlerin, büyük kar getirileri  yoktur veya bu işlemlerin kar getirileriyle ancak sarrafların  işyerleri gibi iş yerleri açılabilir. Bir kimse bu işlerden kısıtlı  karlar elde edeceğinden dolayı bir banka açması  imkansızdır. Çünkü dönüşüm, emanet ve değişim  işlemlerinin karı, faizin karına oranla çok düşüktür. Büyük  karlar ise paranın faiz işlemlerine yatırılmasındadır. Paranın  daha karlı bir yatırıma yatırıldığı işte budur. Bunun içindir  ki havale, emanet ve değişim işlemlerinin karının bugün  dünyada olduğu gibi bugünkü anlamda banka açmaya  yeterli gelmesi imkansız olup sadece sarrafların işyerleri gibi  sınırlı iş yerleri açmaya yeter. Bugünkü bankaların vakıası  ise buna intibak etmez. Bundan dolayı faizli işlem olmadan  bir banka açmak imkansızdır. Banka ise ancak faiz işlemleri  için açılır. Faiz ise Kuran’ın şu katî nassıyla haramdır:

}وَحَرَّمَ الرِّبَا{

"Ribayı (faizi) haram kılmıştır." [el-Bakara 275] Bunun içindir  ki bugünkü anlamda banka açmak haramdır.

  Ancak borç vermek, mutlak olarak mubahtır. Bu da Resul  [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]'in şu kavlinden dolayıdır:

»مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُقْرِضُ مُسْلِماً قَرْضاً مَرَّتَيْنِ إِلاَّ كَانَ كَصَدَقَتِهَا مَرَّةً«

"Bir Müslümana  iki defa borç veren hiç bir Müslüman yoktur ki bir kere  sadaka vermiş gibi olmasın."[İbn-u Mâce, Abdullah İbn-u Mesud  Radiyallahu Anh kanalıyla tahric etti] Yine Enes'ten rivayet edildiği üzere  Resulullah [Sallallahu Aleyhi ve Sellem], şöyle buyurmuştur:

»رَأَيْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ مَكْتُوباً: الصَّدَقَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا، وَالْقَرْضُ بِثَمَانِيَةَ عَشَرَ، فَقُلْتُ: يَا جِبْرِيلُ، مَا بَالُ الْقَرْضِ أَفْضَلُ مِنْ الصَّدَقَةِ؟ قَالَ: لأَنَّ السَّائِلَ يَسْأَلُ وَعِنْدَهُ، وَالْمُسْتَقْرِضُ لا يَسْتَقْرِضُ إِلاَّ مِنْ حَاجَةٍ«

"Miraç  gecesinde cennetin kapısında şu ibarenin yazılı olduğunu  gördüm: "Sadaka on misliyle (mükafatlandırılacaktır). Borç  verilen para on sekiz misliyle (mükafatlandırılacaktır)." Ben: "Ey Cibril! Borç verilen para ne sebeple sadakadan daha  üstün oluyor?" diye sordum. O da dedi ki: "Çünkü dilenci  yanında para olduğu halde ister. Borç isteyen ise, ihtiyacı sebebiyle  talepte bulunur." [İbn-u Mâce, tahric etti] Aynı şekilde emanet de  mubahtır. Bu da Allahuteala'nın şu kavlinden:

}إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا{

"Allah size, mutlaka emanetleri ehli  olanlara vermenizi emreder." [en-Nisâ 58] Şu kavlinden:

}فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ{

"Birbirinize emanet  bırakırsanız, emanet bırakılan kimse emaneti sahibine  versin." [el-Bakara 283] Keza Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in şu  kavlinden:

»أَدِّ الأَمَانَةَ إِلَى مَنْ ائْتَمَنَكَ، وَلا تَخُنْ مَنْ خَانَكَ«

"Emaneti,  sana emanet edene (sahibine) ver. Sana hıyanet edene bile  hıyanet etme." [Tirmizî, Ebî Hurayra Radiyallahu Anh kanalıyla tahric etti ve hasen  garip hadis olduğunu söyledi] Ve şu kavlinden dolayıdır:

»أَنَّهُ كَانَتْ عِنْدَهُ وَدَائِعُ، فَلَمَّا أَرَادَ الهِجْرَةَ أَوْدَعَهَا عِنْدَ أُمِّ أَيْمَنَ، وَأَمَرَ عَلِيّاً أَنْ يَرُدَّهَا عَلَى أَهْلِهَا«

"Resulullah'ın yanında emanetler vardı. Hicret  etmek istediğinde onları Ümmü Eymen'e bıraktı ve Ali'ye  bunları sahiplerine iade etmesini emretti." [İbn-u Kudame, el-Mugni'de  zikretti] Havale de mubahtır. Bu da Aleyhi's Salatu ve's  Selam'ın şu kavlinden dolayıdır:

»مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ، وَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ«

"Zenginin borcunu ödemeyi ertelemesi  zulümdür. Sizden biriniz hali vakti yerinde olan birine  havale edildiğinde, buna uysun." [Muslim, tahric etti] el-Buhari bu  hadisi, [ مَلِيءٍ] ifadesi yerine [ مَلِيٍّ] lafzı ile tahric etmiştir.  Ahmed'in Musned'inde ise şöyle geçmiştir:

»وَمَنْ أُحِيلَ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَحْتَلْ«

"Kim hali vakti yerinde olan birine havale edilirse  havaleye uysun." Madem ki bankanın yaptığı bu üç işlem,  şeran caizdir, bunlarda haram olan sadece verilen borçtan  faiz alınmasıdır ve faiz olmadıkça bankanın açılması ve  işletilmesi imkansızdır o halde bunun faizsiz şekilde  insanlara temin edilmesi kaçınılmazdır. Zira artık insanların  maslahatlarından biri haline gelmiştir. Bundan dolayı devlet,  Beyt-ul Mâl’ın şubelerinden bir şube olarak imamın görüş ve  içtihadında göre bu üç işlemi yerine getirecek bir banka  açmalıdır. Çünkü bunlar, imamın görüşüne ve içtihadına  göre içerisinde işlerin güdülmesinin gerçekleştiği mubahlardandır. Dolayısıyla bu da devletin insanların  maslahatlarını görecek bir banka açabileceğine dair bir  delildir.

Anayasanın bazı maddeleri

Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 104: Medya araçlarının ruhsatı.

Madde 104: Sahipleri devlet tabiiyeti taşıyan medya araçlarının ruhsata ihtiyacı yoktur. Yalnızca kurulan medya aracını, Medya Dairesine bildiren bir “bilgilendirme ve haberdar etme” iletisi yollamaları gereklidir. Medya aracının sahibi ve yönetmeni, yayınladıkları her medya yayınından mesul olurlar ve teba fertlerinden herhangi biri gibi şer-i bir muhalefetten muhasebe edilirler. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 23: Devlet´in organlari.

Madde-23: Devlet şu on üç cihaz üzerine kuruludur: 1. Halife 2. Muavinler [Tefvîz Vezirleri] 3. Tenfîz Vezirleri 4. Valiler 5. Cihat Emiri 6. İç Güvenlik 7. Hariciye [Dışişleri] 8. Sanayi 9. Kadâ/Yargı 10. İnsanların Maslahatları 11. Beyt-ul Mâl [Hazine] 12. Medya 13. Ümmet Meclisi [Şurâ ve Muhasebe] Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 91: Mezâlim Mahkemesin yetkisi

in Yargı
Madde 91: Mezâlim Mahkemesi, ister devlet teşkilatındaki şahıslarla ilgili olsun, ister halifenin şer’i hükümlere muhalefeti ile ilgili olsun, ister devlet başkanının benimsediği anayasa, kanun ve sair şer’i hükümlerin nasslarının anlaşılması ile ilgili olsun, ister herhangi bir vergi istemi ile ilgili olsun isterse bunlardan başka bir şey olsun her çeşit zulüm davasına bakar. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 46: Halife, tefvîz muavininin işlerini gözden geçirir.

Madde 46: Halife, tefvîz muavininin işlerini ve icraatlarını gözden geçirmelidir ki bunlardan doğru ve uygun olanı kabul etsin, hatalı olanı da düzeltsin. Zira ümmetin işlerini yürütme, vekaleten halifeye verilir ve halifenin içtihadına bırakılır. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 39: Halifenin görev süresi ve şartları.

in Halife
Madde 39: Halife için sınırlı bir müddet yoktur. Halife, şeriatı koruyup hükümlerini uyguladığı, devlet işlerini yürütmeye güç yetirebildiği müddetçe, halinde kendisini halife olma konumundan çıkaracak bir değişiklik olmadıkça halife olarak kalır. Halinde böyle bir değişiklik meydana gelirse derhal azledilmelidir. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 31: Halife´de aranan inikad şartları

in Halife
Madde 31: Hilafetin kendisine inikad olması için halifede yedi şart bulunmalıdır. Bunlar: Erkek, Müslüman, hür ve baliğ olması; âkil, adil ve kifayet ehlinden kadir biri olmasıdır. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 182: Dışişleri, yalnızca İslam Devleti tarafından kurulabilir.

Madde 182: Herhangi bir ferdin, partinin, kitlenin veya cemaatin, yabancı devletlerden herhangi bir devlet ile ilişkisinin bulunması mutlak olarak caiz değildir. Devletler ile ilişki, yalnızca İslam Devleti tarafından kurulabilir. Zira ümmetin işlerini fiilen yürütme hakkı yalnızca devlete aittir. Ümmet ve kitleler ise devleti bu dış ilişkilerden muhasebe etmelidir. Devamını oku