nusr-halifet-70-575-png8

Hilafet Devleti Anayasası Android apps olarak

Cihâd Emîri – Harbiye Dâiresi

Madde 65: Halife; ordunun başkomutanıdır.

Hilafet Devleti, Anayasa, Madde 65: Halife; ordunun başkomutanıdır. Ordunun kurmay başkanını tayin eden odur. Her bir orduya emir ve her bir kolorduya komutan tayin eden odur. Diğer ordu rütbelerini ise ordu komutanları ve livâ emirleri tayin ederler. Kurmaylığa tayin ise harp bilgi derecesine göredir ve tayin eden, kurmay başkanıdır.

 Hilafet; şeriatın hükümlerini ikame etmek ve daveti âleme taşımak üzere dünyadaki tüm Müslümanların genel başkanlığıdır. Daveti âleme taşımanın esasî metodu ise cihattır ki bu cihadı onun, yani halifenin üstlenmesi kaçınılmazdır. Çünkü hilafet akdi, onun şahsı üzerinde gerçekleşmiştir. Dolayısıyla bunu ondan başkasının ikame etmesi caiz değildir. Bundan ötürü cihat işlerini üstlenmek halifeye hastır. Ondan başkasının bu işler ile kaim olması caiz değildir. Her Müslüman cihat ile kaim oluyorsa da cihat ile kaim olmak bir şeydir, cihadı üstlenmek başka bir şeydir. Zira cihat, her Müslümana farzdır. Velakin cihadı üstlenmek, başkasına değil ancak halifeye aittir. Halifenin, kaim olması farz hususlarda kaim olacaklara niyabet vermesi ise kendi mütalaası ve işrafı altında olması halinde caizdir. Mütalaasından bağımsız olarak ve işrafı dışında olması mutlak şekilde caiz değildir. Burada halifenin mütalaası, muâvin için olan mütalaa kabilinden değildir. Bilakis buradaki mütalaası, bizzat üstlendiği ve işraf ettiği hususlar altında kendisinden niyabet alanlara doğrudan yönelik olur. İşte ordu komutanlığı bu kayıt iledir. Yani bizzat halifenin ordu komutanlığını, doğrudan gözetimi ve işrafı altında dilediği kimseye yüklemesi caizdir. Halifenin ordu komutanlığını, kendi işraf ve kendi gözetimi altında olmaksızın, bir formalite olarak üstlenmesi ise caiz değildir. Çünkü hilafet akdi, onun şahsı üzerinde gerçekleşmiştir. Dolayısıyla cihat işlerini onun üstlenmesi gerekir. Onun için İslami olmayan diğer nizamlarda devlet başkanının ordunun başkomutanı olduğu söylenir, ancak formalite bir komutan haline getirilir ve orduya bağımsız bir komutan tayin edilir. Bu, İslam nazarında batıldır ve şeriatin ikrar etmediği bir uygulamadır. Bilakis şeriat, ordunun fiilî komutanının halife olmasını vacip kılar. Teknik, idarî ve benzeri işlerdeki diğer komutanlıklara gelince; bunlar için niyabet vermek halifenin hakkıdır ve bunların komutanlık gibi fiilî gözetimi altında olması gerekmez.

 Sonra Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem] ordunun hem fiilî liderliğini hem de muarake (çarpışma) komutanlığını bizzat üstleniyordu. Yine bizzat bulunmadığı savaşlara çıkan ordu birliklerine -ki bunlar seriyyelerdir- komutanlar tayin ediyordu. Her seriyyenin başına bir komutan velâyet veriyordu. Bazen de -Mute Gazvesi’nde olduğu gibi- tayin ettiği komutanın katledilmesi halinde ona kimin halef olacağını da belirtiyordu. Nitekim el-Buhari, Abdullah İbn-u Ömer [RadiyAllahu Anhumâ]’dan şöyle dediğini rivayet etti:

»أَمَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وسلم فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وسلم إِنْ قُتِلَ زَيْدٌ فَجَعْفَرٌ وَإِنْ قُتِلَ جَعْفَرٌ فَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ«

“Resulullah [Sallallahu Aleyhi ve Sellem] Mute Gazvesi’nde Zeyd İbn-u Hârise’yi emir tayin etti. Sonra Resulullah [Sallallahu Aleyhi ve Sellem] şöyle dedi: Zeyd katledilirse, Cafer’dir. Cafer katledilirse, Abdullah İbn-u Ravâha’dır.” Dolayısıyla ordu komutanlarını tayin eden halifedir. Livâların emirlerini tayin eden ve onlara livâ bağlayan da odur. Yine fırkaların komutanlarını tayin eden de odur. Nitekim Şam’a gönderilen Mute ordusu ve Usâme’nin ordusu gibi bir ordu, Livâ konumunda idi. Bunun delili Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]’in Usâme için livâ bağlamış olmasıdır. Mekke çevresine gönderdiği Sa’d İbn-u Ebî Vakkâs seriyyesi gibi Arap Yarımadası içerisinde muharebe edip dönen seriyyeler ise fırka konumunda idi. Bu da livâ emirleri ile fırka komutanlarının halife tarafından tayin edilmesi gerektiğine delalet etmektedir. Orduların emirleri ile seriyyelerin komutanları dışındakilere gelince; Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]’in onları tayin ettiği sabit olmamıştır. Bu da gazvelerde onların tayinleri işini komutanlarına terk ettiğine delalet etmektedir. Genelkurmay başkanına gelince; o sadece teknik işlerden sorumludur. Dolayısıyla halifenin tayin ettiği herhangi bir ordu komutanı gibidir. Halifenin emri altında olsa dahi, halifenin doğrudan üstlenmesi olmaksızın işi ile kaim olur. 

Anayasanın bazı maddeleri

Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 173: İslami ve Arap dili ilimleri için haftalık verilecek ders miktarı.

Madde 173: İslami ve Arap dili ilimleri için haftalık verilecek dersler, sayı ve zaman bakımından diğer ilimler için verilecek dersler miktarınca olmalıdır. Devamını oku
anayasa

Madde 11: Devlet’in asli işi

Madde 11: İslami Devlet’in asli işi; İslami daveti taşımaktır. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 176: Sanat ve Sanayinin alınması özel veya kamu niteliğine bağlıdır.

Madde 176: Sınaat ve fenler; ticaret, denizcilik ziraat yönünden ise ilime eklenebilir ve kayıtsız şartsız kabul edilebilirler, ressamlık ve heykeltıraşlık gibi özel bir bakış açısından etkilenmiş ise kültüre eklenebilir ama İslami bakış açısına aykırı olduğunda alınmazlar. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 185: Siyasi yöntemler.

Madde 185: Devletlerin cürümlerini keşfetmeye cüret etmek, kaypak siyasetlerinin tehlikesini beyan etmek, habis entrikalarını ifşa etmek ve saptırıcı şahsiyetlerini imha etmek, siyasi üslupların en önemlilerindendir. Devamını oku
anayasa

Madde 111: Ümmet Meclisinin salahiyeti.

Madde-111: Ümmet Meclisi şu beş salahiyete sahiptir: 1.(a.) Yönetim, öğretim, sağlık, iktisat, ticaret, sanayi, ziraat ve benzeri işler gibi derin fikrî araştırma ve ileri görüşlülük gerektirmeyen iç siyaset işlerinin yürütülmesi ile ilgili amellerde ve amelî konularda halifenin Ümmet Meclisi ile istişaresinde Ümmet Meclisinin halifeye verdiği görüş bağlayıcıdır. 1.(b.) Halife, derin araştırma ve… Devamını oku
anayasa

Madde 2: Dâr-ul Islam ve Dâr-ul küfür.

Madde 2: Dâr-ul Islam, üzerinde Islami hükümler tatbik edilen ve güvenlig i Islami eman altinda olan beldelerdir. Dâr-ul küfür ise üzerinde küfür nizamlari tatbik edilen veya güvenligi Islami eman altinda olmayan beldelerdir. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 122: Çocukların bakımı

Madde 122: Bakıma muhtaç oldukları müddetçe çocuklara bakmak, ister Müslüman isterse gayrimüslim olsun kadına vaciptir ve onun hakkıdır. Çocuk bakıma muhtaç değilse bakılır: Eğer hem veli hem de anne Müslüman ise çocuk istediği kimse ile oturmakta serbest bırakılır. Seçtiği kişi ister erkek isterse kadın olsun çocuk onunla kalır. Çocuğun erkek veya kız olması da fark etmez. Fakat ikisinden biri… Devamını oku