nusr-halifet-70-575-png8

Hilafet Devleti Anayasası Android apps olarak

Ekonomi Sistemi

Madde 151: Beyt-ul Mâl’ın gelirleri

Hilafet Devleti, Anayasa, Madde 151: Devletin sınır kapılarında alınan gümrükler,  devlet mülkiyetinin veya kamu mülkiyetinin neticesi olan  mallar, mirasçısı olmayanlardan tevarüs eden mallar ve  mürtedlerin malları Beyt-ul Mâl’ın gelirlerindendir.

  Bu maddenin delili Ömer'den, harbî tüccarlar bizim  tüccarlarımızdan ne alıyorlarsa Müslümanların da onlardan  aynısını alabileceğinin varit olmasıdır. Zira İbn-u Ebî Şeybe,  el-Musannaf'ta şunu tahric etmiştir: "Ebî Meclez'den rivayet  edildiği üzere Ömer, Osman İbn-u Hanîf'i gönderdi ve o da  zimmet ehline ihtilaf ettikleri mallarında her yirmide birer  dirhem koydu. Bunu Ömer'e yazınca o da razı oldu ve ona  izin verdi. Ve Ömer'e dedi ki: Harp ehli tüccarlardan ne  kadar almamızı emredersin? Ömer, dedi ki: "Onların  ülkelerine geldiğinizde sizden ne kadar alıyorlar?" Dediler  ki: "Öşür." Ömer, dedi ki: "Siz de aynı şekilde onlardan alın."

  Nitekim Ebû Ubeyd, el-Emval isimli kitabında  Abdurrahman İbn-u Ma’kal’den şöyle dediğini tahric  etmiştir: "Ziyad İbn-u Hudayr’a sordum: "Kimlerden öşür  alırdınız?" Dedi ki: "Müslümandan da muahidden de öşür  almazdık." Dedim ki: "O halde kimlerden öşür alırdınız?"  Dedi ki: "Harbi tüccarlara geldiğimizde onlar bizden öşür  aldığı gibi biz de onlardan alırdık." İşte bu, devletin  tebaasından olmayan kimselerden alınan gümrük vergisinin  Beyt-ul Mâl'ın gelirlerinden sayılacağına dair bir delildir.  Vergiler açısından böyledir. Kamu mülkiyetinin neticesi olan  mallara gelince; halife, Müslümanların maslahatlarını  gözetmede onların naibi kılınmıştır. Kamu mallarından olan  bir şeyden tebaanın tüm fertleri faydalanabileceğine göre su  aldıkları nehir suları ve kuyu suları gibi ondan diledikleri  şekilde almada serbest bırakılırlar. Fakat güçlünün aldığı  zayıfın alamadığı demir madeni gibi onlardan bir kısmının  alması diğer bir kısmına mani oluyorsa böylesi bir durumda  bu madenin gözetimini ve çıkarılmasını halife üstlenerek  bedelini tebaanın tüm fertlerine ait kılar. İşte bu mallar, Beytul  Mâl'a konur ve onun gelirlerinden sayılır. Çünkü bunları  üstlenecek olan halifedir. Ancak bunlar, her şeyde halifenin  görüşüne ve içtihadına göre sarfedilen mallardan değildir.  Zira bunlar, tebaanın geneline aittir ve halifenin görüşü ile  içtihadı, kime harcama yapılacağında değil sadece  harcamanın eşit olup olmaması durumunda geçerlidir. Zira  bunlar, devletin mülkiyetinden değildir.

  Mirasçısı olmayan mallara gelince; bunlar Beyt-ul Mâl'a  konur. Eğer bunların mirasçısı ortaya çıkarsa ona verilir aksi  takdirde Beyt-ul Mâl'ın mülkü olur. Çünkü Beyt-ul Mâl,  mirasçısı olmayan kimselerin varisidir. Çünkü Müslümanlar,  mirasçısı olmayan kimselerin miraslarını resule getirir ve o  da onun bir nesebi veya bir akrabası olup olmadığını sorar  sonra da uygun gördüğü kimseye verilmesini emrederdi. Bu  da mirasçısı olmayan malların Beyt-ul Mâl'ın gelirlerinden olduğuna delalet etmektedir.

 Mürtedlerin mallarına gelince; Müslümanlara ait bir fey  olup Müslümanların Beyt-ul Mâl'ındaki fey ve harac  divanına konulur, bu ikisinin masraflarına harcanır ve onun  malı tevarüs etmez. Çünkü cimadan önce karı kocadan birisi  mürted olursa akit derhal fesholur ve böylece tevarüs de  olmaz. Aynı şekilde irtidat hali cimadan sonra gerçekleşirse  aralarındaki nikah fesholur ve herhangi birisi ölürse diğerine  mirasçı olamaz. Çünkü onlardan biri kafirdir ve diğeri  Müslümandır. Yine mürtedin mirasçısı olduğu Müslüman  bir kimse öldüğünde mürted ona varis olamaz. Çünkü  mürted kafirdir ve varis olduğu kimse Müslümandır. Kafir  ise Müslüman bir kimseye varis olamaz. Bu durumda  mürtede düşen pay, şayet varsa diğer varislerine ait olur.  Şayet yoksa mirasın tamamı, Müslümanlara ait bir fey olur  ve Beyt-ul Mâl'a konulur. Eğer mürted ölür ve onun da  evlatlarından veya babalarından veya analarından veya  kardeşlerinden Müslüman bir varisçisi varsa ona varis  olamaz. Çünkü Müslüman bir kimse, kafir bir kimseye varis  olamaz ve mallarının tamamı Müslümanlara ait bir fey olur  ve Beyt-ul Mâl'a konulur. Nitekim Usame İbn-u Zeyd'den  Resulullah [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]'in şöyle buyurduğu  rivayet edilmiştir:

«لا يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ، وَلا يَرِثُ الْكَافِرُ الْمُسْلِمَ»

"Müslüman kafire, kafir de Müslümana varis olamaz.[Muttefekun aleyh] Yine Abdullah İbn-u Amr'dan Resulullah  [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]'in şöyle buyurduğu rivayet  edilmiştir:

«لا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ»

"İki dinin halkı birbirine varis  olamaz." [Ahmed ve Ebu Davud, tahric etti] Aynı şekilde mürtedin  kendisi ile birlikte tüm mirasçıları mürted olursa hem onun  hem de mirasçılarının malı korumasız hale gelir, Müslümanlara ait bir fey haline dönüşür ve birbirlerine varis  olamazlar. 

Anayasanın bazı maddeleri

anayasa

Madde 8: Devletin Dili

Madde 8: Arapça, İslam’ın tek dilidir ve devletin kullanacağı tek dildir. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 60: Halife, valilerin işlerini takip etmelidir

in Valiler
Madde 60: Halife, valilerin işlerini takip etmelidir. Onları sıkıca murâkabe etmelidir. Hallerini keşfetmek, onları teftiş etmek ve hepsini veya bir kısmını zaman zaman toplayıp tebaanın şikayetlerini kendilerinden dinlemek için kendisine bir naib tayin etmelidir. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 40: Halifenin halini değiştirecek haller.

in Halife
Madde 40: Halifenin halini değiştirip hilafetten çıkmasına sebep olan hususlar üç tanedir: a. Halifenin mürtet olması, açık bir fıskla fasık olması, delirmesi ve benzeri gibi hilafetin inikad şartlarından birinin bozulmasıdır. Çünkü bu şartlar, inikad ve devamlılık şartlarıdır. b. Hangi sebepten olursa olsun, hilafet görevlerini yürütmekten aciz olmasıdır. c. Kendi görüşüyle, şeriata göre… Devamını oku
anayasa

Madde 18: Yöneticiler dörttür:

Madde 18: Yöneticiler dörttür: Halife, tefvîz muavini, vali, âmil ve bunların yönetimi altında olan kimseler. Bunların dışındakiler yönetici değildir, memurdur. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 116: Kadının yönetimdeki görevi

Madde 116: Kadının yönetim görevini üstlenmesi caiz değildir. Dolayısıyla halife, muavin, vali ve âmil olamaz. Yönetimden sayılan herhangi bir işi üstlenemez. Aynı şekilde kâdı’l kudâ (baş hakim), Mezâlim Mahkemesinde kâdı ve cihat emiri de olamaz. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 185: Siyasi yöntemler.

Madde 185: Devletlerin cürümlerini keşfetmeye cüret etmek, kaypak siyasetlerinin tehlikesini beyan etmek, habis entrikalarını ifşa etmek ve saptırıcı şahsiyetlerini imha etmek, siyasi üslupların en önemlilerindendir. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 151: Beyt-ul Mâl’ın gelirleri

Madde 151: Devletin sınır kapılarında alınan gümrükler, devlet mülkiyetinin veya kamu mülkiyetinin neticesi olan mallar, mirasçısı olmayanlardan tevarüs eden mallar ve mürtedlerin malları Beyt-ul Mâl’ın gelirlerindendir. Devamını oku
HABER

Hilafetin İlan Edilmesi IŞİD'in İçine Düştüğü Tuzak...

Hilafetin İlan Edilmesi IŞİD'in İçine Düştüğü Bir Tuzaktır, Bu Onun Örgüt Olmasını Asla Değiştirmez H. 01 Ramazan 1435, M. 29 Haziran 2014 tarihinde IŞİD örgütünün resmi sözcüsü Ebu Muhammed Adnani,…

IŞİD Tarafından Hilafetin İlan Edilmesi

IŞİD tarafından ilan edilen Hilafet hakkında açıklama isteyen tüm kardeşlere... es Selamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berakâtuh"Ey değerli kardeşlerim!