nusr-halifet-70-575-png8

Hilafet Devleti Anayasası Android apps olarak

Anayasa, Yargi

Madde 77: Kâdılar üç kısımdır:

anayasaMadde 77: Kâdılar üç kısımdır:

  1. Kâdı: Ceza ve muamelat bakımından, insanlar arasındaki husumetleri ayırır.
  2. Muhtesib: Cemaat hakkına zarar veren aykırı hareketlere bakar.
  3. Mezâlim Kâdısı: Devlet ile insanlar arasında vaki olan anlaşmazlıklara bakar.

 

Bu madde, kadânın türlerine dair bir açıklamadır. İnsanlar arasındaki husumetleri çözen kadânın delili; Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]’in fiili ile Muaz İbn-u Cebel’i Yemen’in bir nahiyesine tayin etmiş olmasıdır. Toplum hakkına zarar veren aykırılıkları çözen ve hisbe denilen kadânın delili ise Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]’in fiili ve kavli ile sabittir. Nitekim Aleyhi’s Salâtu ve’s Selam şöyle dedi: … “Aldatan bizden değildir.” [Ahmed, Ebû Davud ve İbn-u Mace, Ebî Hurayra kanalıyla tahric ettiler] Yine Sallallahu Aleyhi ve Sellem, aldatanlara itiraz ediyor ve onları azarlıyordu. Nitekim Kays İbn-u Ebî Ğarze el-Kenânî’den şöyle dediğini rivayet etti: … Bizler, Medine pazarlarında alışveriş yapar ve kendimizi simsarlar [komisyoncu] diye isimlendirirdik. Bir gün Resulullah [Sallallahu Aleyhi ve Sellem] yanımıza çıkageldi ve bize, kendi verdiğimiz isimden daha güzel bir isim vererek şöyle buyurdu: Ey tacirler topluluğu! Alışverişe boş sözler ve yeminler karışabilmektedir. Bunları sadaka ile gideriniz.[Sünen ve musned sahipleri ile el-Hakim sahihleyip rivayet ettiler ve et-Tirmizi, hasen sahih dedi] Yine Ahmed, Ebi’l Minhâl’den şöyle rivayet etti … “Zeyd İbn-u Erkam ile el-Berâ İbn-u Âzib ortak idiler. Bir kısmı peşin, bir kısmı da vadeli olmak üzere gümüş satın aldılar. Bu Nebi’ye bildirilince onlara peşin aldıklarını geçerli saymalarını, vadeli aldıklarını döndürmelerini emretti.” İşte tüm bunlar, hisbe kadâsıdır. Toplumun hakkına zarar veren husumetleri çözen kadânın hisbe olarak isimlendirilmesi ise İslami Devlet’teki muayyen bir amelin ıstılahıdır ki o, tüccarların ve işverenlerin ticaretlerinde, işlerinde ve işyerlerinde hile yapmalarını engellemek için onları murakabe etmektir. Tartılar, ölçüler ve benzerlerini topluma zarar verecek şekilde kullanmalarını engellemektir. Bu iş ise tarafları vadeli satıştan men ettiği el-Berâ İbn-u Âzib’in hadisinde açıkça görüldüğü üzere Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in beyan ettiği, emrettiği ve hakkında çözümü üstlendiği işin aynısıdır. Yine bu delillerden birisi de İbn-u Sa’d’ın et-Tabakat’ı ile İbn-u AbdilBerr’in İstiyab’ında geçtiği üzere Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem], Saîd İbn-ul Âs’ı, fetihten sonra Mekke pazarı üzerine görevlendirmiştir. Ömer İbn-ul Hattab da, kavmi arasında eş-Şifâ Hâtun diye anılan Umm-u Suleymân İbn-u Ebî Hasme’yi çarşıda kâdı olarak, yani hisbe kâdısı olarak görevlendirdi. Yine İmam Malik’in Muvattasında ve eş-Şâfi’nin Musnedinde naklettiği gibi, Abdullah İbn-u Utbe’yi de el-Medine pazarına tayin etti. Ayrıca kendisi de Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]’in yaptığı gibi pazarlarda dolaşıyordu. Halife, hisbe ile kaim olmaya devam etti, tâ ki el-Mehdi gelip de hisbe için özel bir cihaz kılıncaya kadar. Böylece hisbe, kadâ cihazlarından biri haline geldi. (Harun) Reşit zamanında da pazarları muhtesib dolaşıyor, ölçüleri ve tartıları aldatmalardan arındırıyor ve tüccarların muamelelerine bakıyordu. Mezâlim Kâdisi denilen kadânın deliline gelince; Resul [SallAllahu Aleyhi ve Sellem]'in fiilidir. Zira SallAllahu Aleyhi ve Sellem, bir adama kendisine kısas uygulatmıştır: el-Beyhaki, Sünen-i Kubra'da Ebî Saîd el-Hudri'nin şöyle dediğini tahric etmiştir: … "Resul [SallAllahu Aleyhi ve Sellem], bir şey paylaştırırken bir adam çıkageldi ve üzerine düşünce Resul [SallAllahu Aleyhi ve Sellem], yanında bulunan bir dalla -yani hurma dalıyla- onu itti. Adam da yaralandı. Bunun üzerine Resul [SallAllahu Aleyhi ve Sellem], ona dedi ki: "Gel bana kısas uygula." Adam da dedi ki: "Affettim ya ResulAllah!" İşte bu olay, devlet başkanı olan "Resul [SallAllahu Aleyhi ve Sellem]" ile tebaadan biri arasındaki bir davadır. Yine SallAllahu Aleyhi ve Sellem, şöyle buyurmuştur: … "Kimin ırzına, saçına, derisine, malına bir zarar vermişsem işte Muhammed'in ırzı, saçı, derisi ve malı. Gelsin kısas uygulasın." [Ebu Yale, Fadl İbn-u Abbas'tah tahric etti] El- Haysemi, Ebi Yale’nin isnadında Ata İbn-u Muslim’in bulunduğunu, İbn-u Hibban ile başkaları onun sika olduğunu, diğerlerinin zayıf olduğunu söylediklerini ve geriye kalan ravilerin ise sika olduğunu söyledi. Taberani, Mu'cem-il Avsat'ta Fadl İbn-u Abbas'tan SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: … “Kimin sırtına vurmuşsam işte sırtım gelsin ona kısas uygulasın, kimin ırzına sövmüşsem işte ırzım gelsin ona kısas uygulasın, kimin malını almışsam gelsin ona kısas uygulasın.” Bu ise mezâlim kadâsının dışında bir şey değildir. Çünkü mezâlim kadâsının tarifi, insanlar ile halife arasında vuku bulan hususlara bakmayı da kapsamaktadır. Yine mezâlim kadâsının delili, Resul [Sallallahu Aleyhi ve Sellem]’in fiili ve kavlidir. Ancak Aleyhi’s Salâtu ve’s Selâm, devletin tüm alanlarında yalnızca mezâlime has bir kâdı kılmadı. Kezâ ondan sonraki halifeler de -Alî ibn-u Ebî Tâlib’de hâsıl olduğu gibi- mezâlimi bizzat üstlendiler. Velâkin kerramallahu vechehu, buna mahsus bir vakit ayırıp muayyen bir üslup belirlemedi. Bilakis mazlimeye meydana gelir gelmez bakılırdı, dolayısıyla işlerin bütününden bir parça idi. Durum, Abdulmelik ibn-u Mervân zamanına kadar böyle sürdü. Nitekim o, mazlimelere mahsus bir vakit ayırıp muayyen üsluplar belirleyen ilk halife oldu. Bunun için muayyen bir gün tahsis etti ve mazlimeleri değerlendirmeye aldı. Bunlardan herhangi birine müşküle düştüğünde, hakkında hükmetmesi için kâdısına sevk etti. Sonra halife, insanların mazlimelerine (şikâyetlerine) bakan nâibler düzenlemeye başladı. Böylece mezâlim, özel bir cihaz haline geldi ve [ … ] “dâr-ul adl” (adâlethane) diye isimlendirilir oldu. Muayyen bir kâdının tayini bakımından bu uygulama caizdir. Çünkü halifenin, salahiyetlerinden olan her hususta, kendi adına o hususu yerine getirecek nâiblere niyâbet vererek tayin etmesi caizdir. Bunun için muayyen bir vakit ve muayyen bir üslup tahsis etmesi bakımından da caizdir. Çünkü bunlar mubahlardandır.

Anayasanın bazı maddeleri

Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 169: Devlet Bankası ve muameleleri.

Madde 169: Bankaların açılması kesinlikle yasaklanır ve devletin bankasından başka bir banka olamaz. Bu banka da faizle muamelede bulunamaz ve Beyt-il Mâl’ın dairelerinden bir daire olur. Şeri hükümlere göre kredi verip mali ve finanssal işlemleri kolaylaştırır. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 173: İslami ve Arap dili ilimleri için haftalık verilecek ders miktarı.

Madde 173: İslami ve Arap dili ilimleri için haftalık verilecek dersler, sayı ve zaman bakımından diğer ilimler için verilecek dersler miktarınca olmalıdır. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 176: Sanat ve Sanayinin alınması özel veya kamu niteliğine bağlıdır.

Madde 176: Sınaat ve fenler; ticaret, denizcilik ziraat yönünden ise ilime eklenebilir ve kayıtsız şartsız kabul edilebilirler, ressamlık ve heykeltıraşlık gibi özel bir bakış açısından etkilenmiş ise kültüre eklenebilir ama İslami bakış açısına aykırı olduğunda alınmazlar. Devamını oku
anayasa

Madde 13: Asıl olan, beraat-i zimmettir.

Madde 13: Asıl olan, beraat-i zimmettir. Bir kimse ancak mahkeme kararıyla cezalandırılır. Kim olursa olsun, herhangi bir kimseye işkence yapmak kesinlikle caiz değildir. Her kim bunu yaparsa cezalandırılır. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 125: Fertlerin temel ihtiyaçlarının garantisi

Madde 125: Fert fert tüm fertlerin bütün temel ihtiyaçlarının tam bir şekilde doyurulması garanti edilmelidir. Her ferdin, lüks ihtiyaçlarını mümkün mertebe en yüksek seviyede karşılanmasına imkan verilmesi garanti edilmelidir. Devamını oku
Hilafet Devleti, Anayasa,

Madde 47: Tefvîz muavininin icrası ve halifenin tutumu.

Madde 47: Tefvîz muavini bir işi icra eder ve halife de bu işi tasdik ederse halifenin tasdik ettiği şekilde, eksiksiz ve fazlasız infaz etmelidir. Halife, muavine yaptırdığı işte karşı gelirse bakılır: Eğer itiraz, muavinin usulü veçhiyle yerine getirdiği bir hükümle veya yerine koyduğu bir malla ilgili ise muavinin icrası infaz edilir. Zira aslında bu icra, halifenin bir görüşüdür. Nitekim… Devamını oku
anayasa

Madde 18: Yöneticiler dörttür:

Madde 18: Yöneticiler dörttür: Halife, tefvîz muavini, vali, âmil ve bunların yönetimi altında olan kimseler. Bunların dışındakiler yönetici değildir, memurdur. Devamını oku
HABER

Hilafetin İlan Edilmesi IŞİD'in İçine Düştüğü Tuzak...

Hilafetin İlan Edilmesi IŞİD'in İçine Düştüğü Bir Tuzaktır, Bu Onun Örgüt Olmasını Asla Değiştirmez H. 01 Ramazan 1435, M. 29 Haziran 2014 tarihinde IŞİD örgütünün resmi sözcüsü Ebu Muhammed Adnani,…

IŞİD Tarafından Hilafetin İlan Edilmesi

IŞİD tarafından ilan edilen Hilafet hakkında açıklama isteyen tüm kardeşlere... es Selamu Aleykum ve Rahmetullahi ve Berakâtuh"Ey değerli kardeşlerim!